{"id":12216,"date":"2013-10-05T17:12:50","date_gmt":"2013-10-05T15:12:50","guid":{"rendered":"http:\/\/alihaselhoef.nl\/log\/?p=12216"},"modified":"2017-10-22T13:50:28","modified_gmt":"2017-10-22T11:50:28","slug":"edwin-van-der-heide-fog-sound-environment-2013","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/alihaselhoef.nl\/log\/2013\/10\/05\/edwin-van-der-heide-fog-sound-environment-2013\/","title":{"rendered":"Edwin van der Heide, Fog Sound Environment (2013)"},"content":{"rendered":"

(BLOG) ‘Waarom sta je niet ’s ochtend om 04.00 op en geniet van de ochtenddauw op het veld’, vroeg ik mezelf af, terwijl ik zwaar onder indruk staarde naar het werk van Edwin van der Heide. De kunstenaar produceert kunstmatige mist op een landtong van een voormalige scheepswerf in Dordrecht. Het is een onderzoek naar ‘klank, ruimte en interactie’ maar het voelt als po\u00ebzie, meeslepende literatuur.<\/p>\n

Het waait hard. De lucht is gevuld met typisch Nederlandse schapenwolkjes. Op de grond is de ochtenddauw inmiddels verandert in een dichte mist. Wuthering Heights in Dordrecht, een beklemmende atmosfeer gaat uit van het kunstwerk, dat versterkt wordt door de subtiele mechanische geluiden.<\/p>\n

Een tijd geleden zag ik de documentaire Hollands Licht<\/a>. Volgens de Duitse kunstenaar Joseph Beuys zijn we dat bijzondere licht kwijtgeraakt door de inpoldering van het IJsselmeer, en daardoor zou er in Nederland geen kunst meer gemaakt kunnen worden. Dat is een beetje kort door de bocht, maar in deze documentaire lijkt de zee wel de bron te zijn van alle schoonheid. Vooral de door het water geproduceerde Hollandse wolkenpartijen zijn imponerend. Ik herinner me de documentaire dan ook hardnekkig als Hollandse Luchten.<\/p>\n

Tegenwoordig worden wolken en nevels steeds vaker door kunstenaars zelf gemaakt. De Groningse kunstenaar Berndnaut Smilde<\/a> produceert wolkjes binnenskamers, waardoor je surrealistische taferelen krijgt. De Deense kunstenaar Olafur Eliasson <\/a>vult een ruimte in het Berlijnse Martin Gropiusgebouw met gekleurd licht en dichte mist, waardoor je als bezoeker niets meer ziet, geen gevoel voor diepte meer hebt en alleen nog maar intense kleur waarneemt.<\/p>\n

Ook Edwin van der Heide experimenteert al een tijdje met licht en rookmachines. In 2008 heb ik in Barcelona op het Sonar Festival de Laser Sound Performance<\/a> gezien in Centro de Arte Santa M\u00f3nica. Een ruimte gevuld met rook en laserstralen, overweldigende techno-kunst. Dit in tegenstelling tot zijn huidige werk ‘Fog Sound Environment’. Deze installatie is ingetogener, po\u00ebtischer en indrukwekkender. Midden in de natuur omringd door een kunstmatige mistbank. Kunst in nevelen gehuld.<\/p>\n

.\"P1110454\"<\/a><\/p>\n

(video: Ali Haselhoef\/Robin Verdegaal)
\n